جای شمعدانی ها
تو هنوز سوت میزنی
درست لب پنجره
می ایسی و خیره میشوی به دیوار
وپیاپی سوت میزنی
سالهاست از جایت تکان نخورده ایی
ببین چقدر صورتت گرد و خاک گرفته
تقصیر خودت است
من میتوانستم جای شمعدانی ها در بالکنی بکارمت زیر نور.
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم تیر ۱۳۹۱ ساعت 13:26 توسط ساره
|
اشعار این وبلاگ دارای شناسنامه می باشند