این زن بود کز راهرو های پیچاپیچ می ریخت پایین
این زن بود کز راهرو های پیچاپیچ می ریخت پایین
چونان آب، چونان خون
بر سینه ش فشرده تنگ ماهی
-ماهی گرفته مرض هاری-
هراسیده موهای ژولیده ی زن
از عشق.
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم تیر ۱۳۹۱ ساعت 12:59 توسط ساره
|
اشعار این وبلاگ دارای شناسنامه می باشند