تبليغاتX
پروانه آبی

شب تا شب

  آرزوهایم را در کنار بسترت باز می گویم

صبح تا صبح

گلهای شمعدانی لب حوض

و چشم ماهی هایی که از حوض بیرون افتادند

مثل خون تو بر انگشتان مرتعش من

 خشک می شوند

....

به بالهای چیده ی مرغ عشق های همسایه نگاه نکن

من و تو

هنوز پرواز یادمان هست

 

+ نوشته شده توسط ساره در جمعه بیست و نهم خرداد 1388 و ساعت 7:23 |
yes yes my Love

when there are no ears

listening to my tears

dripping on the naked floor

I won't cry 

 sure

,not any more 

you want me to fake ,I beg and you ignore

so I tell  stories and cry while you get bored

my lips move, But I won't talk

no,not any more

holding the words, my songs for so long

I think my throat is closed and my feelings are sore

+ نوشته شده توسط ساره در سه شنبه نوزدهم خرداد 1388 و ساعت 12:5 |
Think about the kid

And what her mother should do

when the kid is tired of all the puppets ,

!bored of all puppet shows 



+ نوشته شده توسط ساره در سه شنبه نوزدهم خرداد 1388 و ساعت 6:43 |
ایستاده در میان دو سایه

           دو کودک

چشم در چشم

نگاه هاشان تو در تو

                           آمیخته در هم ،چونان تصویری در میان دو آینه

                                                  -    تصویر ، تصویر آرزوهای دست نیافتنی

                                                                 تصویر، تعبیر روئیاهایی موهوم .     -

 سوسوی ماه سایه هاشان را می رقاصند

 دست در دست  و گونه به گونه  

 بر دو برکه،در دو طرف ِ لبه

               -    لبه، حاشیه ئ نامفهوم از ناخوشایندی زندگی

                      لبه ، آنجا که تغییر، تعبیر مناسبی برای روئیاهایی نامفوم شاید باشد -

.....

و سیر سیرکها  به عادت همیشگی می خوانند

وقتی وزغ های کند و پیر به عادت همیشگی بر هم می لغزند

سنجاقکهای ترسیده از مرگی که دور نیست بی وقفه جفت می گیرند

وبالای سرشان ، خفاشهای لاغر و گرسنه تک و توک شب پره ای که هست را دندان می کشند  

..........

ایستاده در میان دو سایه

دو کودک ، وقتی که تردید بریدن و رفتن را ،سایه هاشان بی فهمی از ترس و بی فهمی از تردید بر آب پایکوبی می کنند

 

 آهوی کوچکی از جنگل روبرو می گریزد

 حل می شود در شب ماه

مانده بر برکه

دایره هایی که بزرگ می شوند  

......................................................................


Standing between two shadows

Two kids

Staring at each other

Staring at a repeating picture in each others' eyes ,  picture of something between two parallel mirrors

  - The picture is the dream which will never come true

The picture is the answer, the meaning of all their dreams, wishes and prayers-  

The moon light flickers atop, making their shadows dance over the water

dancing hand in hand ,

 dancing holding each others tight

And the shadows dance on both sides , over two different lakes, the two kids , standing in the middle on the "edge

-  The edge,..."Edge" is the uncomfortable unintelligible margin of life

Edge is where ever changing , seems to be a good interpretation of taking a step toward happiness and satisfaction -

...

And crickets sing as they always sing by habit

And old slow toads touch each others wet skin as they always do as a habit

 And dragonflies, fearing early death ,mate over and over,as they always do

While thin hungry bats, hunt the last fireflies lightening the night 


standing in the middle of two shadows

when  the pain of leaving and going and letting go, is hard for the shadows to understand

the two kids shimmer and shiver 

the two shadows dance over the water,

A frightened young deer runs to the dark jungle across the lakes 

moon melts in the night

And left on the lake, are

the growing circles....

+ نوشته شده توسط ساره در جمعه پانزدهم خرداد 1388 و ساعت 10:2 |
از باغچه های سوخته

و درختهایی که سالهای متمادی میوه نکردند

دل کندم

پس مانده های عشق

هنوز از دل تو بزرگتر است  

+ نوشته شده توسط ساره در یکشنبه دهم خرداد 1388 و ساعت 7:28 |
ای دل که دل به لیلی ِ مجنون نهاده ایی

                                                     پا از گلیم ِ قصه چه بیرون نهاده ایی؟

 از اشک شسته رخ ،مهِ مجنون هزار بار  

                                                     پای قلم دوباره چو در خون نهاده ایی  

بس معجز است این قلم، آخر کرامتی

                                                    دست از قضا به آیة ِ والنون نهاده ایی

از معجزات این قلم اوراق را بشوی

                                                     کز شعر زخمه در رگ قانون نهاده ایی                               

لیلی که الف لیلة و لیلة نخفته بود  

                                                   امشب بگیر "در بر مجنون نهاده ایی ! "

آری گلایه، ای قلم از غم چه حاصلی؟! 

                                                رفت از کفم دلی که به مهگون نهاده ایی!

 اشکی چکید از قلم و حالتی گرفت

                                        "  کی گیری آن گلی که به جیجون نهاده ایی؟"

 

+ نوشته شده توسط ساره در پنجشنبه هفتم خرداد 1388 و ساعت 2:59 |
او هر که بود از مه و باران نبود ، رفت

                                                   از جمع مهربانی یاران نبود ، رفت

دل بسته بود دل ،که خدا داند او ندید

                                          وز دل که برد با خودش آخر چه سود ؟ رفت

از درد های مصری او واگرفته ام

                                           دل لاعلاج ِ زهری مرحم نمود ، رفت...

آتش زدم به دامنم از ننگ و نام عشق  

                                      خرمن چو سوخت حاصل آن شعله ، دود رفت 

افسوس سنگدل به تمنا بهاش نیست

                                           گل گشت آبرو و به همراه رود رفت

آری هنوز در نمک است این سیاه زخم

                                            فریاد من سکوت شد، از او سرود :" رفت "

چون پا به روی دشت شقایق نهاده بود

                                               دل هم ز فصل حادثه پنهان نبود، رفت

 

+ نوشته شده توسط ساره در یکشنبه سوم خرداد 1388 و ساعت 10:43 |
از قبیله ی من گفتن

                              همین بس

که بهار های مکرر گذشت

و مرغ های کوچکِ حق دوست ، جفت جفت*

                                            در گوش یاکریم های خاکی ِ عادت خواندند .**

....

مادربزرگ هنوز  پای سجاده ،

                                  خواب سوار سبز پوش را می بیند  

  و میوه ی نارنج های بلندِ پدربزرگ ، هنوز خشکند .

 وقتیکه دانه های موش ِکوچک من در بسترش سبز می شوند  

  شنیدم آفتابگردان های خانه ی قدیمی 

                                           دانه نکرده، سیاه شده اند .

آفتاب ، به زمین نرسیده

                  کوکب های مادربزرگ

                                              صبح ،

                                             درست دم ِصبح

                                                                 سوم می زنند  .***

 

.......................

* مرغ های "حق دوست" نوعی پرنده کوچک هستند که در باغهای شیراز در طول شب می خواند مردم محلی معتقند که نر و ماده ئ این پرنده  دو کلمه ی حق و دوست را به هم جواب میدهند. معمولا از هم به فاصله می نشینند و پاسخ کلمه "حق" به فاصله چند ثانیه از جفت به صورت "دوست " شنیده می شود    

مرد : حق....

                    زن : دوست !

**مرغ یاکریم . نوعی کبوتر وحشی است  اغلب خاکی رنگ

*** سوم soom:سرد شدن ناگهانی هوا که محصولات را سیاه و خراب می کند (Frost)

 

 

+ نوشته شده توسط ساره در یکشنبه سوم خرداد 1388 و ساعت 8:26 |