تبليغاتX
پروانه آبی
کشیده مرا بیرون از روئیا های خوب شیرین

احساس می کنم شاخه ئ کوچک سیبی بودم که در گلدانت ریشه نزد

می ترسم معشوق

میترسم

آنقدر که نمیشود ایستاد به انتظار

و اخر خوشبختی

چیزی نیست که من خواسته باشم

...................................................................

Pulling me out of all good sweet dreams

in your hands

I feel like the naked little apple branch you had planted and never grew any root

I am afraid although you dont know

so afraid that I have to run away

beacuse to see happiness end infront of my eyes

is not what I can handle any more  

+ نوشته شده توسط ساره در شنبه بیست و نهم فروردین 1388 و ساعت 9:56 |

Your fingertips across my skin
The palm trees swaying in the wind
Images

You sang me Spanish lullabies
The sweetest sadness in your eyes
Clever trick

I never want to see you unhappy
I thought you'd want the same for me

Goodbye, my almost lover
Goodbye, my hopeless dream
I'm trying not to think about you
Can't you just let me be?
So long, my luckless romance
My back is turned on you
I should've known you'd bring me heartache
Almost lovers always do

We walked along a crowded street
You took my hand and danced with me
Images

And when you left you kissed my lips
You told me you'd never ever forget these images, no

I never want to see you unhappy
I thought you'd want the same for me

Goodbye, my almost lover
Goodbye, my hopeless dream
I'm trying not to think about you
Can't you just let me be?
So long, my luckless romance
My back is turned on you
I should've known you'd bring me heartache
Almost lovers always do

I cannot go to the ocean
I cannot drive the streets at night
I cannot wake up in the morning
Without you on my mind
So you're gone and I'm haunted
And I bet you are just fine
Did I make it that easy
To walk right in and out of my life?

Goodbye, my almost lover
Goodbye, my hopeless dream
I'm trying not to think about you
Can't you just let me be?
So long, my luckless romance
My back is turned on you
I should've known you'd bring me heartache
Almost lovers always do
+ نوشته شده توسط ساره در شنبه بیست و نهم فروردین 1388 و ساعت 9:49 |
ما قامتمان همیشه گویا خم بود

                                           زن بودنمان برای ما ماتم بود

اثبات نمی شد این که از خون همیم

                                       ایثار و سپاس و مهربانی کم بود  

آنقدر همیشه زیر پا بود که حق ،

                                        چون بودن ِما برای ما مبهم بود

بیدار شو این ورق ز نو سرخ شده ست

                                   آری ز همان که چشمت از آن نم بود

دیدم که دهان خونی اش دائمی است

                                   در کودکی هم عالم همین عالم بود ؟ 

آه و عجب آن خجسته با اسب سپید،

                                  این بود و ز خشم چهره اش در هم بود ؟

معصوم فریب خورده زن ،جنس سیاه

                                    محبوس ِ" هر آنچه داده او دارم" بود

هر گوشه شکست خورده این جنس ضعیف

                                      هر گوشه ئ دنیا دل ما پر غم بود  

با عشق تمام قصه ها فتح شدند

                                   ای کاشکی آن قصه همین عالم بود

 

+ نوشته شده توسط ساره در جمعه بیست و هشتم فروردین 1388 و ساعت 5:0 |
معشوق کوچولو

باور  نمی کنی اما زندگی

 درست همان شاخه سیب تلخ کوچولویی ست

که داری در گلدان کوچک رو به پنجره

می رویانی .

..........................................................

Little baby

will you ever believe if I tell you

that life

is like that little branch of the bitter apple tree

you  have planted

in a vase

?.near the window

 

+ نوشته شده توسط ساره در چهارشنبه بیست و ششم فروردین 1388 و ساعت 2:10 |
تن زده به خونِ دلِ زمین

می خواند سینه سرخ .

صبح تا صبح

خمیازه ی شکوفه های کوچک سیب

گشوده چو آغوش

 میان دو سینه سرخ - نشسته در برابر هم  به فاصله -

آواز های امیدواری که می خوانی در گوشم را

تعبیر می کند

 

+ نوشته شده توسط ساره در دوشنبه هفدهم فروردین 1388 و ساعت 3:51 |
پس زده مرا

که از خودِ خویش ِ تو بودم.

بی دلیل بی پاسخ بی عشق

من از هر آنچه می خواستی باشم برترم هنوز

فریفته ء گمانی خام

جمیع متضاد های تو

                         نمی توانستم باشم

 وقتیکه باید یک چیزی می بودم و کسی می شدم

از من ببر

که گوشها و چشم ها و زبان ِ بریده ء من

هنوز درد می کنند

+ نوشته شده توسط ساره در جمعه چهاردهم فروردین 1388 و ساعت 4:12 |
بعد از اینهمه سال تاریکی

وقتی که خورشید ایستاد روی خاک

اشتباهش گرفتیم

                           با چراغ های کوچک نفتی .

تنها نبودیم در اشتباه

ببین

پایین چراغ های بیجان اطاق

چقدر پر پروانه ریخته !

......................

After all these years of  living in darkness

when the sun was freed and stood on earth again

we mistakenly though, he is a small oil lamp

yet we were not the only ones who made a mistake

look under the fake weak lamps in your room

to find little pieces of butterflies burnt.


+ نوشته شده توسط ساره در پنجشنبه ششم فروردین 1388 و ساعت 21:43 |
به هیچ کجا بند نیست

پای دنیا

گلی که پیش از این زنده به شیشه ئ عمر اینهمه بود

وقت چیدنش شده است

 

+ نوشته شده توسط ساره در چهارشنبه پنجم فروردین 1388 و ساعت 3:5 |